Arnold, you are an IronMan

Mijn eerste IRONMAN – Raceverslag Copenhagen 2025 

Een droom die werkelijkheid werd: mijn eerste IRONMAN finishen!

Met een eindtijd van 10:54:15 kijk ik terug op een intensief, leerzaam en onvergetelijk traject.

In mijn laatste blog neem ik je mee door de race in Copenhagen: de voorbereiding, het zwemmen, fietsen, lopen én de ultieme beloning bij de finish: “Arnold, You Are An IRONMAN!”. 

Taperen

In mijn voorgaande blogs heb ik verteld over de verschillende fasen die ik heb doorlopen ter voorbereiding op mijn eerste Ironman. De laatste fase is het taperen.

Na weken van hoge trainingsvolumes gaat het in deze fase om minder trainingsuren met behoud van intensiteit. Dit geeft mijn lichaam de kans om fris en wedstrijdfit aan de start te verschijnen. 

Voorbereiden race day

Op donderdagochtend, vier dagen voor de wedstrijd, vertrok ik samen met mijn coach naar Copenhagen. 

De vrijdag stond in het teken van parcoursverkenning. Dit is een vast onderdeel van mijn voorbereiding. Meestal doe ik dit via Google Maps. Voor deze wedstrijd hebben we ervoor gekozen om één dag eerder te vertrekken. Zo konden we in alle rust het parcours met eigen ogen bekijken en op het gemak de definitieve wedstrijdstrategie bepalen.

Op zaterdag stond de registratie en het inchecken van de fiets en de tassen voor transitiezone 1 en 2 gepland. Voor deze wedstrijd bevonden T1 (overgang van zwemmen naar fietsen) en T2 (overgang van fietsen naar hardlopen) zich op twee verschillende locaties (split transition). Dat betekende dat ik mijn transitietassen van tevoren compleet moest inleveren, aangezien je op de wedstrijddag geen toegang meer hebt tot de tas van T2.

Race day

De omstandigheden waren vrijwel ideaal. Het water had een temperatuur van 18 graden en er stond een lichte zeewind. In het binnenland viel dit mee.

 ’s Ochtends om 7 uur tijdens de start was het 16 graden en overdag liep het op tot 24 graden. Kortom, perfect weer voor een triathlon.

Met veel vertrouwen stond ik aan de start van mijn allereerste hele triathlon. Alles wat ik kon beïnvloeden had ik zorgvuldig voorbereid. Negen maanden lang heb ik doelgericht getraind met één duidelijk doel: finishen onder de 12 uur.

Zwemmen – 3,8 km

Het zwemmen vond plaats in een beschutte baai en bestond uit één ronde van 3,8 km. Dankzij de rolling start kon ik rustig in mijn ritme komen. Ik had verwacht rond de 1:20 uur te zwemmen, maar ik kwam al na 1:09 uur uit het water – elf minuten sneller dan gepland. Transitie 1 verliep soepel en ik kon direct door naar het fietsen.

Fietsen – 180 km

Het fietsen ging uitzonderlijk goed. Het eerste deel in de binnenstad van Copenhagen was technisch, met veel bochten. Door de verkenning wist ik precies hoe ik die moest aansnijden en kon ik snelheid behouden.

Buiten de stad begon de eerste van de twee lussen over een glooiend parcours. Bergop zakte het tempo naar zo’n 22 km/uur, maar bergaf haalde ik moeiteloos snelheden boven de 50 km/uur. Op de terugweg met de wind in de rug reed ik zelfs constant boven de 40 km/uur. 

Ik had vooraf gerekend op een gemiddelde van 30 km/uur en een fietstijd van ongeveer 6 uur. Boven verwachting lag het tempo hoger: met een gemiddelde van 33 km/uur stond ik na 5:24 uur al in Transitie 2. Dankzij de split transition werd mijn fiets meteen door de organisatie weggebracht, waardoor ik razendsnel kon doorstromen naar de marathon. 

Lopen – 42,2 km

Dankzij de aanpassingen die ik in de voorbereiding aan mijn fiets had gedaan – een nieuw zadel en een verbeterd opzetstuur – stapte ik relatief fris van de fiets en begon aan de marathon: vier ronden van iets meer dan 10 kilometer. 

De eerste kilometers gingen iets te snel, mede door adrenaline en het aanmoedigende publiek. Via de IRONMAN livetracker-app zag Patricia dat ik snel van start ging en adviseerde me meteen om mijn tempo te laten zakken naar de geplande marathonpace. Daarna vond ik mijn ritme en liep ik steady door.

Met nog 6 kilometer te gaan, zag ik op mijn sporthorloge dat ik 10:21 uur onderweg was. Dat betekende dat ik zelfs onder de 11 uur kon finishen. De marathon ging ook sneller dan verwacht: geen 4:15 uur, maar 4:06 uur.

Finishlijn

De finish was in een pop-up stadion, waar de tribunes stampvol zaten en het publiek rijen dik langs de boarding stond. De energie was zó intens dat je als atleet haast vanzelf naar de finish werd gezogen. 

Omdat dit mijn allereerste IRONMAN was, mocht ik de speciale ‘first-timer’-bel luiden. Het publiek reageerde direct: luid gejuich, applaus en een uitzinnige sfeer die me kippenvel bezorgde.

Net voor de streep zag ik mijn coach Patricia van Dun staan, die mijn laatste meters op film vastlegde. Ik liep met een glimlach naar haar toe, gaf haar een stevige knuffel en genoot met trots van dit onvergetelijke moment. Een droom die werkelijkheid werd.

Op het moment dat ik de streep naderde, klonk door het stadion die magische zin: “Arnold, You Are An IRONMAN!”. 

Met een brede glimlach en vol trots nam ik de grote medaille in ontvangst en liet deze graveren met mijn eindtijd – een fantastische herinnering aan een onvergetelijk avontuur. 

Zo’n finishmoment voelt als de ultieme beloning voor alle uren in het zwembad, op de fiets en tijdens het hardlopen – een prachtig sluitstuk van een intensief maar ongelooflijk leerzaam traject. 

Eindtijd

Het doel om te finishen onder de 12 uur is ruimschoots gelukt. Met een eindtijd van 10:54:15 finishte ik ruim een uur sneller dan mijn oorspronkelijke doel – een resultaat dat alle maanden van training en voorbereiding dubbel en dwars waard was.

Deze eerste IRONMAN smaakt absoluut naar meer.

Team achter de triatleet

Een speciaal woord van dank gaat uit naar mijn coach Patricia van Dun van Fit Forward voor haar begeleiding en vertrouwen tijdens dit hele traject. Ook mijn vrouw en dochter verdienen alle lof voor hun liefde, geduld en motivatie – zonder hen was dit avontuur nooit zo bijzonder geweest.

#fitforwardbreda #triathlon #fft2025